Marloes Vos is een bijzondere sportvrouw. Na jarenlang in een rolstoel gezeten te hebben, gooide ze het roer om. De triathlon is nu haar medicijn en haar sport en daar heeft ze alles voor over. Marloes weet nu ook hoe ze het nuttige met het aangename kan verenigen. Op Lanzarote genoot ze van haar trainingen in de zon en van het wonderschone Spaanse landschap. Enthousiast vertelt ze ons over haar ervaringen.

Een trainingsprikkel in de winter

“De winters zijn verschrikkelijk voor medisch triatleten. Je kunt niet naar buiten en de keerpunten in het zwembad bijvoorbeeld, vind ik helemaal niks. Ik mis de zon en word daar best depri van”, vertelt Marloes. “Mijn trainster en buddy Josta vertelde me dat ze een maand naar Lanzarote ging. Josta is dol op Lanzarote en ik heb veel enthousiaste verhalen over het triatloneiland aangehoord. Toen dacht ik: waarom gun ik mezelf dat ook niet?. De tickets waren niet duur, ik kon goedkope accommodatie vinden en samen kunnen trainen met Josta was natuurlijk ook een tof idee. We trainen sowieso geregeld samen en het is superfijn als je daar bent met iemand die op jou ingespeeld is en die het eiland door en door kent. Het was wel even een drempel die ik over moest gaan, maar ik besloot het gewoon te doen. Mijn doel was een trainingsprikkel in de winter, even weg uit Nederland en genieten van een nieuwe omgeving.”

De dagen op Lanzarote

Marloes verblijft vijf dagen op Lanzarote, waarvan ze drie dagen intensief traint. “We zwommen met zonsopgang in de zee in Puerto del Carmen. Het helderblauwe water zag er zo aantrekkelijk uit, tot ik een slok zout water binnen kreeg. Gadverdamme”, lacht Marloes. “Maar ik heb er zo van genoten. Als je in de zee dezelfde tijden kunt realiseren die je thuis in het zwembad zwemt, geeft dat je echt veel vertrouwen. Voor mijn aandoening heb ik een goede fiets nodig met net even andere afstellingen dan normaal. Deze heb ik gehuurd bij Johan Wagenaar, een fanatiek triatleet die op Lanzarote woont. Dat was echt perfect geregeld, zo fijn.

De eerste dag fietste we 50 kilometer en de tweede dag meer dan 70 kilometer, dat is voor mij echt veel. Het was een droom. We reden over heuvels, door lavalandschappen en langs stranden en kliffen. Die omgeving is zo inspirerend. We hebben ook de vulkaan Timanfaya opgefietst. Voor het eerst in mijn leven daalde ik af met meer dan 55 kilometer per uur, zo tof. Het is een heerlijk eiland om te fietsen. Thuis ben ik altijd superalert op de weg, maar hier leek het of men juist rekening hield met mij! En om hard te lopen is het ook geweldig. Ik heb een fantastische trail gelopen, supermooi en wat een heerlijk klimaat om te rennen.

Het gevoel op Lanzarote

Marloes leeft al meer dan 20 jaar met pijn. Hoe mooi is het dan als je na twee dagen Lanzarote, pijnvrij bent? “Dit geeft mij veel stof tot nadenken over de indeling van mijn leven”, zegt Marloes. “Op Lanzarote heb ik een stukje van mezelf achtergelaten. Ik voelde me er vrij, gewaardeerd en sterker dan ooit. Dat maakt me tegelijkertijd ook onzeker, want hoe kan ik dat fantastische gevoel en het leven zonder pijn ook in Nederland realiseren? Ik ben aan het nadenken hoe ik dit moet gaan oplossen.”

Het belang van een trainingskamp

“Een trainingskamp kan ik echt iedereen aanraden. Het is heerlijk als iemand jou een week lang zo kan prikkelen. Mijn Lanzarote-reis was dan zelf georganiseerd, maar ik geloof dat een trainingskamp met een groep je echt zoveel sterker het seizoen in kan helpen. Of dit voor herhaling vatbaar is? Zonder enige twijfel: ‘YES!’ Ik ga zeker terug en misschien zelfs mee doen aan een wedstrijd. De Iron Man zal iets te veel gevraagd zijn van mijn lijf, maar de Ocean Lava Triatlon heeft ook korte afstanden. Het lijkt me fantastisch om een wedstrijd in het buitenland te doen op een olympische afstand en dan te combineren met een vakantie. Ideaal toch!”

Toekomstplannen

“Als ik het voor elkaar kan krijgen, wil ik volgend jaar voor een langere tijd naar Lanzarote gaan. Werken en trainen tegelijk. Soms moet je denken in mogelijkheden en niet in onmogelijkheden. Als ik op die manier het beste uit mezelf kan halen, heeft mijn werkgever daar ook voordeel van.”

De rol van Josta

“Ik ben Josta dankbaar voor de geweldige tijd op Lanzarote. Ze heeft haar training voor mij omgegooid. Josta paste zich aan aan mij en ondanks dat dit voor haar minder intensieve trainingen betekende, zag zij dit ook voor zichzelf als waardevolle training. Dat is ook belangrijk bij triatlontrainingen, want hele zware training gaat je niet sterker maken. Je moet lekker genieten en samen kilometers maken. Daar word je sterker van. Tot het gaatje gaan, doe je als het gametime is”, besluit Marloes enthousiast.

Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws en leuke acties? Volg Trispiration ook op Facebook en Instagram.