En nu zou hier het verslag moeten staan van mijn eerste sprinttriatlon maar helaas! Het leven kwam er even tussendoor. Te hectisch om uitgerust genoeg aan de sprint te beginnen. Natuurlijk ben ik echt wel trots op mijn Olympische afstand in Ouderkerk aan de Amstel, maar zo aan het einde van het triatlonseizoen is er helaas toch weinig terecht gekomen van mijn ambitieuze seizoensplanning. Het gezin, werk en zeker ook het lichaam vragen de nodige aandacht. En dan schijnen rust en herstel toch ook echt essentieel te zijn.

Weg met die stok

Afgelopen voorjaar maakte ik in één middag de hele planning voor het seizoen.  Natuurlijk schreef ik mij ook alvast in voor de nodige evenementen. De agenda was in een klap een stuk voller en de rekening leger. Een swimrunnetje, een loopje hier en daar, drie triatlons. Elke maand iets om voor te werken en een fijne stok achter de deur. Nu zeg ik: kies er een of twee uit die je zeker wil doen en die snel uitverkocht zijn, maar voor veel evenementen kun je vaak een week van tevoren nog inschrijven. En die stok… die geef je maar aan de hond of je kind ofzo.

Winterslaap

Nee nee, we gaan nu niet zitten suffen de hele winter. Laat de beren maar slapen. Ik word beresterk met krachttraining en ontwikkel mijn zwemtechniek waardoor ik straks nog soepeler door het water glijd. De racefiets zetten we even op stal maar gelukkig is er altijd nog de wattbike om je grenzen te verkennen. Maar eerst gaan we het hardloopseizoen openen met de halve marathon van Amsterdam. Eens kijken hoe het is om een ding tegelijk te doen. Wat er verder nog op de planning staat? Ja… jaja… uitrusten! Want dat hoort ook bij het einde van het seizoen.

Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws en leuke acties? Volg Trispiration ook op Facebook en Instagram.

Clara