Je hebt een jaar lang keihard getraind en een deel van je sociale leven on hold gezet. Al je vakanties stonden in het teken van dit doel en je bent onderweg naar Noorwegen voor je grootste wedstrijd ooit, namelijk de extreme triathlon de Norseman. En dan gaat het ineens tijdens het hardloop gedeelte mis,  de voeding hou je niet binnen en uiteindelijk val je flauw. Op twaalf kilometer na haal je de finish niet. Is dat even een teleurstelling! Hoe ga je hiermee om?

Mijn verhaal

Bovenstaand stukje is mijn eigen verhaal, want ik heb de Norseman helaas net niet gered. De dag daarna, tijdens  de uitreiking van het felbegeerde shirt, moest ik toe kijken hoe anderen deze ontvingen. Nadat ik iedereen netjes had gefeliciteerd, heb ik buiten even uitgebreid gehuild. Ik vond het zo verschrikkelijk en superstom van mezelf dat ik die laatste twaalf kilometer niet kon afmaken. En wat zullen anderen wel niet van mij denken?! Ik vulde het zelf al in: “Zwakkeling, zie je wel ze was er nog niet klaar voor, een extreme triathlon is alleen maar voor de pro’s.’ Eenmaal thuis was het nog steeds erg moeilijk. De Norseman was al zolang mijn doel en droom en deze was uit elkaar gebarsten. Wat een diepe teleurstelling.

Stoppen of doorgaan?

Maar wat nu? Stoppen of doorgaan met triathlon. Na een paar weken herstel, heb ik mij herpakt en schreef mijzelf in voor de Ironman Barcelona in het najaar van dat jaar. Ik had een nieuw doel nodig! Maar ook deze wedstrijd verliep totaal niet zoals ik wilde. Het zwemmen ging prima, ik fietste in een mega snelle tijd een PR en toen kwam het hardlopen. Ik was super fit en dacht dit mijn snelste triathlon ooit ging worden. Ik zou wel even onder de vier uur de marathon gaan lopen en dn zou ik  finishen rond de tien uur. Maar helaas! Ik was mentaal stuk en kon mezelf niet meer in een positieve denkmodus krijgen. De marathon liep ik uiteindelijk heel langzaam.

Revanche als doel is dus niet altijd de beste methode en helemaal niet als het zo snel erna komt. Hoe ben ik met deze teleurstelling om gegaan? Na een periode van rust, ben ik beide wedstrijden gaan terug halen in mijn hoofd. Rustig heb ik geanalyseerd waar het mis ging en ik heb gekeken welke lessen ik hieruit kon leren.

Heb je zin om zelf aan de gang te gaan? Schrijf je in voor de Start2Tri cursus. Je kan je hier aanmelden!

Plan B is altijd een goed idee

Als je voor het eerst een grote wedstrijd gaat doen, zorg dan niet alleen voor een Plan A, maar houd ook rekening met plan B, C, D, t/m Z. Het kan altijd  anders lopen dan je had bedacht. Probeer flexibel te zijn en te blijven. Het doel is het eindpunt en de weg daar naar toe kan altijd veranderen. Als je een supportcrew hebt, zorg dan dat zij weten wat ze voor je kunnen doen, dat ze de signalen van uitdroging of zware vermoeidheid zullen herkennen en dat ze je daarop kunnen coachen als dat nodig is. Natuurlijk is een  sportvoedingsplan heel handig, weet ook dat je als vrouw anders in elkaar zit en dat je alles moet kunnen  aanpassen aan de weersomstandigheden en de week van de maand met het ook op jouw cyclus. Ik leerde dat Cola een magische middel is, want het kan je wedstrijd redden. Maar wat ik vooral heb geleerd is dat je lichaam ontzettend veel aan kan en dat, wat er ook gebeurt, al die trainingsuren ergens goed voor zijn geweest. Je lichaam kan door, ook al wil je hoofd niet meer. De automatische piloot zit ergens en kan je inzetten en daar kan je ook op vertrouwen. Ook daar zijn al die trainingen goed voor geweest.

Toch nog revanche

Het jaar erop heb ik overigens mijn revanche gehad en mijn doel alsnog behaald. Ik volbracht de extreme triathlon de Celtman en daar heb ik alle lessen in de praktijk gebracht. Met als resultaat dat ik glimlachend over de finish kwam. Het klinkt ontzettend cliché, maar bedenk altijd, dat als een training of wedstrijd even niet loopt, dat er morgen weer een dag is. Elke dag is een nieuw begin. Haal even diep adem en begin opnieuw. Leren, dan loslaten en weer doorgaan. Het hoort bij het leven en door triathlon heb ik veel van deze lessen  geleerd. En die pas ik zo vaak toe in mijn dagelijkse leven. Dat triathlon zoveel meer is dan zwemmen, fietsen en hardlopen, is misschien nog wel de grootste les die ik tot nu toe geleerd heb!

Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws en leuke acties? Volg Trispiration ook op Facebook en Instagram.

josta