Ik besef mij dat ik mij op uitdagend terrein ga begeven met deze blog. Maar we zijn nou eenmaal allemaal anders, ieder individu, maar ook mannen en vrouwen. Waarom is er een verschil? Het antwoord is heel simpel. Mannen zitten anders in elkaar dan vrouwen. Door hormonen is ons brein en fysieke gestel anders. Het is een feit en dat kan je op verschillende manieren merken. Het betekent dat alles wat we als vrouw zien, lezen, horen, voelen, anders kunnen interpreteren dan mannen.

Is er een verschil?

Ook in de triathloncoaching zie je duidelijk verschil tussen de mannen en vrouwen. Mijn ervaring met een mannelijke coach is dat ze meer inhaken op getallen, zones, wattages, grafieken en cijfers. Dat is prima om rekening mee te houden in iemands werkschema, maar vaak stopt het daar. Mijn mening is dat er te diep wordt ingegaan op de trainingsgerelateerde cijfers. Een vrouwelijke coach kan dit ook, maar -en dan heb ik het nu even over mezelf- ik neem daar ook graag de randzaken in mee. En daar valt ook het mentale stuk van het combineren van werk, sociaal leven en je triathlon leven binnen. Natuurlijk zijn er ook mannelijke coaches die dit ongetwijfeld kunnen. Of kennis van zaken hebben als het over het vrouwenlichaam gaat. Maar dezeflde ervaring hebben ze niet.

Ik heb zelf gemerkt dat zwanger zijn, het krijgen van een kind en alles wat daarbij komt kijken nogal een grote impact heeft op je leven als vrouw. Dat is niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Bijvoorbeeld het accepteren dat je tijdelijk niet volle bak kan trainen en dat het misschien nooit meer terug zal komen. Je moet afscheid nemen van je perfect getrainde lichaam. Je hebt er keihard voor gewerkt, je voelde je topfit en ineens wordt alles anders.

Voelen of analyseren?

Ik denk dat mannen hier best een voorstelling van kunnen maken, maar ze zullen het nooit daadwerkelijk weten, voelen, ervaren. Een vrouwelijke coach kan hier beter op inspelen en het verschil maken. Wij vrouwen zijn nou eenmaal wezens die sneller ingaan op gevoel. Ik heb dit 38 jaar lang ontkend omdat ik altijd de die-hard en stoere vrouw wilde zijn, maar nu ik 41 ben, snap ik het eindelijk. Wij hebben de hormonen die zo nu en dan een loopje nemen met onze gedachten. Het ene moment super blij, het volgende moment snap je er helemaal niets meer van. Bovendien is het ook stoer om kwetsbaar te zijn en je gevoel kunnen uiten.

Ook in coaching is het belangrijk op hier rekening mee te houden, door te vragen en op deze manier een schema op maat te maken. De persoonlijke touch en de aandacht die we als vrouw nodig hebben en ook mogen ontvangen. Wij vrouwen cijferen onszelf nog te vaak weg en we verdienen ook een coach, een schema, begeleiding en meer.

Trispiration coaching

Ik begrijp heel goed dat je soms als vrouw een mannelijke coach fijner kan vinden. Ze zijn lekker rechtdoorzee en richten zich graag op de cijfers en trainingen. Niets meer en niets minder. Als een vrouw bij mij aangeeft dat ze dat graag wil, dan doen we dat. Maar als ik iemand coach, wil ik echt weten hoe het met je gaat. Hoe herstel je? Hoe slaap je? Hoeveel kan je echt trainen per week? Daarbij ben ik er ook om je mentaal te begeleiden. Bij mij mag je afreageren, huilen, balen, onzeker of geïrriteerd zijn. Mijn taak is om te luisteren, hierop in te spelen, de motivatie en kracht terughalen en zodat ik je de groei kan laten ervaren.

Dit is het mooiste aspect van mijn beroep, coachen. Coachen is meer dan het maken van trainingsschema in excell. Het haakt in op het zijn van mens van vlees en bloed met gevoel. En “spelen” met de hormonen van de vrouw, als het om Trispiration gaat. Wil je meer weten over mijn manier van coaching? Kijk dan hier of neem contact met mij op.

Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws en leuke acties? Volg Trispiration ook op Facebook en Instagram.

josta