Laat ik je eerst even meenemen naar een flink aantal jaar terug. In 2011 deed ik voor het eerst een hele triathlon en dat bleek achteraf het begin voor een hele reeks. Ook deed ik, naast ontelbare hardloopwedstrijden, openwaterzwemacties, natuurlijk de nodige halve en kwartjes. In die tijd kwam ik erachter dat ik een enorme diesel ben en daar mentaal ook goed mee om kan gaan. Daarbij was ik ook nog eens goed belastbaar en herstelde ik snel. Door veel training en inzet haalde ik een jaar later al 1u15min van mijn persoonlijke record af. Daarna, in 2013, volgde twee hele triathlons. Weer een jaar later deed ik er zelfs drie, waarin ik de Ironman op Lazarote gebruikte als training voor de Norseman. In datzelfde jaar pakte ik de Ironman Barcelona als toetje mee. Achteraf gezien vind ik dat best een bizarre keuze geweest.

Wil je ook deelnemen aan een triathlon? Bereid je voor met de Trispiration DIY Triatleet cursus. 

Mijn afscheid van de triathlon

In 2015 pakte ik de Celtman nog even mee en kort daarna bleek ik zwanger van ons eerste zoontje. Op dat moment hield ik er rekening mee dat de Celtman mijn afscheid zou zijn van de triathlon. Je weet immers nooit hoe je uit een bevalling komt en hoe het leven met een baby gaat zijn. Ik had geluk! Ik kreeg een makkelijke baby, herstelde snel na een keizersnee en in 2017 kon ik zelfs alweer aan een paar leuke wedstrijden meedoen.

Kort daarop werd ik weer zwanger en beviel ik in 2018 van ons tweede zoontje. Van deze bevalling herstelde ik, mede dankzij de natuurlijke bevalling, nog sneller. Ook dit was een makkelijke baby en kende ik, buiten de normale uitdagingen van twee kleine kinderen, geen problemen. Omdat hardlopen het makkelijkste in een drukke agenda past, ben ik in 2019 gaan trainen voor de Halve marathon des Sables. En die sloot ik met succes af!

Maar nu, in 2020, begint de triathlon weer te kriebelen. Ik wil zo graag! In 2019 deed ik al twee halve triathlons, maar voor mij is een hele de ultieme uitdaging. Het uithoudingsvermogen zit er nog, maar de kracht en snelheid is voorlopig ver te zoeken. Ik snak ernaar om weer vol power en snelheid te zitten. Ik wil weer die fitheid voelen die ik ook in 2014 en 2015 had. Dat heerlijke gevoel dat je met gemak honderd kilometer fietsen kan. Dat je even tweeënhalf uur gaat hardlopen en je daar ook weer snel van herstelde.

Ik wil een hele triathlon

Iedereen die mij kent en weet hoe ik in elkaar steek, weet ook dat ik mezelf graag uitdaag. En dat ik het mezelf graag moeilijk maak, al heb ik geen idee waarom. Daarom zal het geen verrassing zijn dat ik in 2020 weer een hele triathlon ga doen. Om de innerlijke stem een beetje stil te krijgen heb ik ooit geroepen dat ik op mijn 45ste weer een hele zou gaan doen, maar dat duurt voor mij nog te lang. De passie heeft gewonnen en het gevoel van “f*ck ik” is nog veel sterker geworden.

Het kan mij niet schelen wat anderen ervan vinden, want ik wil dit en ik hou ervan. Ik word blij van het idee en ik heb er zin in om fysiek en mentaal uitgedaagd te worden. Dan voel ik dat ik leef. Toen ik in september op Fuerteventura de halve Marathon des Sables aan het lopen was, voelde ik dat IK weer terug kwam. Diezelfde IK wil maar wat graag de ultieme uitdaging opnieuw aangaan. En niet meer toekijken hoe mijn vriend de volgende hele triathlon gaat doen, terwijl ik aan de kant sta.

Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws en leuke acties? Volg Trispiration ook op Facebook en Instagram.

Nieuw jaar, nieuwe doelen

Daarom wordt 2020 het jaar dat Thijs en Sam (onze zoontjes) hun papa én mama gaan aanmoedigen tijdens een hele triathlon. Of zoals Thijs het mooi zegt: “Gaan jullie weer werken?”. Als hij de triathlon als ons werk ziet, vind ik dat prima. Soms gaat hij zelfs mee ‘werken’ en rent hij op  zijn eigen werkschoenen (gympen) met ons mee. Ook vindt hij het helemaal niet erg dat wij aardig wat uurtjes gaan werken komen jaar 😉

Frysman en Triathlon Vroomshoop, Be Aware! Een gezellig en gestoord triathlongezin met twee kleine mannen en twee witte herdershonden zullen langs de zijlijn staan om hun papa en mama te aan te moedigen! Ik heb er zin in!

josta