Vroeger, vroeger toen alles beter was toch?! Toen ik ooit begon met triathlon had ik op mijn fiets een kilometer teller, je weet wel zo 1 met een draadje dat altijd kapot ging en je scherm was niet veel groter dan een horloge. Je zag alleen een stopwatch, misschien nog hoeveel kilometer je had gefietst en dat was het.

Ja ik had de meeste simpele van allemaal, maar had dan ook totaal geen geld toen ik begon, elke cent werd 3x omgedraaid.

In die tijd fietste ik wat af en ontdekte Nederland. Wat ik deed om de weg te vinden, was vooraf op de kaart kijken en later op mijn computer via google maps. Ik schreef op mijn hand alle plaatsnamen en knooppunten en ging op weg. Vooraf had ik dus berekend hoeveel kilometer de ronde was, zodat ik wel de training deed die ik in gedachte had.

 

Regelmatig reed ik verkeerd en vaak was ik de weg kwijt. Ik heb best veel gelachen om mezelf. Vaak stond ik ook te turen naar de knooppunt borden om weer op zoek te gaan naar het volgende knooppunt. Met dank aan dit Nederlandse systeem ben ik elke keer weer thuis gekomen.

Ik werd er wel handig in en leerde NL goed kennen, mijn aardrijkskunde leraar zou trots zijn geweest en die 10 had ik dan wel gescoord op mijn proefwerk topografie.

 

1 stap vooruit

Later kreeg ik een Bryton, van vele lieve vriendinnen die mij graag de goede kant op wilde laten fietsen en dat ik een keer op tijd zou zijn bij een lunch afspraak.  Deze bryton was top, ik kon alles zien op 1 scherm, snelheid, afstand, tijd etc. Routes kon je erop zetten allemaal heel fancy.

Ik deed een leuke poging om de zwarte lijn te volgen die mijn Bryton aan gaf, maar ik reed dus nog steeds regelmatig verkeerd. Dus mijn “hand op de schrijf techniek” hield ik vast en fietste vrolijk door.

 

Op naar echt fancy

En toen was daar een paar jaar later de Wahoo!! Wahoo, top apparaat en moest eraan wennen. Mijn manier was altijd nog de beste vind/vond ik zelf. Maar ik heb nu ook een RPM meter!!! Dus er kan gerichter getraind worden.

Goed na 2 zwangerschappen is het tijd om weer alles op te laden en mijn Wahoo in zijn volste glorie te gaan gebruiken. Ik heb laatst een route gemaakt in Wahoo om te kijken of ik op die manier de weg makkelijk kan vinden. Doel was fietsen naar de schoonouders 60km verderop.

 

Hoe is dit gegaan?

Niet echt succesvol. De kaart die ik zag op mijn Wahoo was best goed, maar mijn apparaat gaf vaak aan over 50m naar rechts en dat was dus stiekem 20m. Met enige regelmaat heb ik moeten omkeren. Na 18km had ik al 20 U-turns gemaakt. En na een uur fietsen was ik pas in het Amsterdamse bos. Als ik zelf het eerste stuk had gefietst zoals ik altijd doe dan had ik in een half uur Amsterdam achter me gelaten. Ik heb mijn wahoo-route losgelaten na 18km frustratie en ben op mijn gevoel verder gaan fietsen richting Zoetermeer.

Tot aan leiden ging dit prima en herkende ik de weg ook. Daarna even op de welbekende knoopunten bord gekeken. En toen ineens zat ik weer op de juiste route volgens wahoo.

En de laatste kilometers waren weer duidelijk. Het zwarte lijntje kon weer gevolgd worden. Tot aan het huis van mijn schoonouders waar mijn kids en lieve vriend om mij stonden te wachten.

Conclusie, wahoo is top, ga het nog een kans geven maar zal altijd mijn ouderwetse manier erbij houden.

Zoals een vriendin ooit zei, leuk die apparaten maar blijf nog wel zelf nadenken. En eerlijk is eerlijk op deze manier leer je echt je eigen land veel beter kennen. Ik ben denk ik toch een beetje koppig ben.

josta